Οι υποθέσεις ότι ο κόσμος μου γυρνάει ανενόχλητος στα υπόγεια που έφτιαξα, μάλλον, φοβίζουν πιο άνετα την επιβολή της αστοχίας που εγώ είχα υποβάλει. Ήταν φανερό πως όταν νύχτωνε δεν ήμουν ο εαυτός μου, ήμουν εγώ ξεκάθαρα.Η ανάγκη να συνυπάρξω με τον εαυτό μου ήταν πάντα μια επιβολή,αναμφίβολα! Έτυχε αρκετές φορές να τρομάξω όταν οι επιθυμίες μου έπαιρναν μιαν άλλη όψη αλλά η επιμονή μου σχεδόν πάντα ξεκλείδωνε τις πιθανές ευκαιρίες μου για ανάκαμψη.Μα ήταν φανερό πως κάτι πήγαινε αντίστροφα.Υπάρχει το ”τίποτα”, σε ανθρώπους, σε αντικείμενα.Και τις νύχτες υπάρχει πάντα η επανάσταση, η σιγουριά. Ο φόβος της αυριανής μέρας μου θύμιζε πάντα μια παιδική χαρά, την αγωνία να φτάσω εκεί, να φτάσω αλλά να διστάσω μπροστά σε όλα όσα βρίσκονταν απέναντι μου, η δυσκολία να συγκρατήσω τα δάκρυα μου όταν έπεφτε άτσαλα ο μικρός Αντρέας,η επιθυμία μου να μην πέσω ούτε μια φορά..
Μισούσα πάντοτε τα πρωινά, είναι θλιβερά, τα σιχαίνομαι! Λάμπει ο ήλιος και σήμερα,τι ειρωνεία! Να το κακό να έρχεται το πρωί.. Σε παραμυθιάζει.Σου δίνει ακόμα μια ευκαιρία..Τι να την κάνεις; Το χθες σου ίδιο με το σήμερα.Το πολύ-πολύ να σου τύχει κανένα τυχερό, μικρό, μη φανταστείς.Σου τάζει πολλά ο πρωινός ήλιος αλλά ξεχνάς πως δεν είσαι ο μοναδικός σ’αυτό τον κόσμο…
Να γιατί τα πάω καλά με τη νύχτα. Σου δείχνει καθαρά το δρόμο,σ’αφήνει να επιλέξεις τη τύχη ή την ατυχία σου, δεν τάζει η νύχτα, έχει χειρότερη μοίρα ακόμα κι απ’τη δική σου. Είναι ήδη ξεγραμμένη.Ό,τι κέρδισα ως τώρα το κέρδισα αυτή τη νύχτα, απόψε. Είδα πώς μοιάζει ένα όνειρο. Δεν ξανάδα Θεέ μου ποτέ..
Το πρωινό
6 ΔεκΚανένας
28 ΟκτΔεν έκλαψα ποτέ για κανέναν τελικά,
έκλαψα που δεν είχα κανέναν,
δεν είχα κανέναν τελικά.
Παύση
7 ΣεπΚατάλαβα γιατί ερήμωσε τόσο βίαια η καρδιά μέσα μου,έπαψαν να μιλούν τα τραγούδια μέσα μου..
Ιστορία
2 ΑυγΔεν έχω ιστορία κι ίσως να’μαι ο μοναδικός άνθρωπος σ’αυτόν το κόσμο που δεν έχω στην πλάτη μου ιστορία,
κι αυτό είναι που με πονάει περισσότερο..
Πρόσφατα σχόλια